Rodzaje i właściwości cegieł.

cegły

biuro@centrumuslugczyszczenia.pl                  tel. 570 890 860

Rodzaje i właściwości cegieł

Na wstępie należy zaznaczyć, że cegły występują w wielu różnych rodzajach, teksturach i kolorystyce. Cegły można podzielić przede wszystkim ze względu na materiał wykonania oraz zastosowanie.

Cegła to podstawowy materiał budowlany uformowany w kształt prostopadłościanu. Podstawowym zastosowaniem tego materiału budowlanego jest budowa ścian, murów, ceglanych filarów jak również fundamentów i ścian fundamentowych.

Podział ze względu na materiał wykonania wygląda następująco:

  • Cegła suszona - powstaje poprzez suszenie na słońcu gliny wymieszanej z mułem trawą lub słomą. Stosowana jest w rejonach wyłącznie suchych, gdzie sprawdza się doskonale.
  • Cegła ceramiczna tzw. pustak ceramiczny -  najpopularniejszy rodzaj cegły. Otrzymywana jest z glin ilastych, morenowych, wstęgowych, łupków, mułków albo lessów.   W procesie produkcji dodaje się również piasek kwarcowy lub złom suszarniowy. Składniki są dokładnie mieszane na jednolitą masę, odpowiednio formowane, suszone i wypalane w temperaturze 850 - 1000˚C. Jest materiałem bardzo trwałym, odpornym, uniwersalnym i atrakcyjnym pod względem wyglądu.  Należy zaznaczyć, że cegła ceramiczna jest mrozoodporna, ale ma stosunkowo dużą nasiąkliwość wody.
  • Cegła wapienno-piaskowa - powstaje z mieszaniny zmielonego piasku kwarcowego i wapna palonego z małą ilością wody. Całość formowana jest pod ciśnieniem w podwyższonej temperaturze dzięki czemu następuje silne zespolenie krzemionki z wapnem. Cechuje ją duża wytrzymałość mechaniczna i mrozoodporność.
  • Cegła szamotowa - otrzymywana jest z szamotu, czyli materiału ceramicznego otrzymywanego poprzez wypalanie specjalnych glin ogniotrwałych lub łupków oraz zmielenie otrzymanego spieku. Następnie szamot łączy się z plastyczną gliną, formuje oraz wypala w piecu w temperaturze 1300˚C. Charakterystyczne dla tego rodzaju cegły jest  duża odporność na gwałtowne zmiany temperatur,  wytrzymałość do 900˚C oraz mrozoodporność.
  • Cegła magnetyzowa - powstaje z mieszaniny magnezytu, lepiszczy organicznych i nieorganicznych. Cechuje ją niska nasiąkliwość i duża wytrzymałość mechaniczna.
  • Cegła klinkierowa - powstaje z mieszaniny kwarcu oraz gliny, wypalanych w temperaturze 1000˚C . Cegła klinkierowa charakteryzuje się tym, że jest bardzo twarda oraz po uderzeniu wydaje metaliczny, wysoki dźwięk, im dźwięk wyższy tym cegła lepszej jakości. Dodatkowo charakteryzuje się niską nasiąkliwością wody (ok 6%), mrozoodpornością. Cegła klinkierowa może mieć fakturę gładką lub porowatą oraz występować w różnych barwach. 
cegły

Rodzaje tynków elewacyjnych odporne na ataki glonów i grzybów.

tynk

biuro@centrumuslugczyszczenia.pl                  tel. 570 890 860

Rodzaje tynków elewacyjnych odporne na ataki glonów i grzybów

Występuje wiele różnych rodzajów elewacji budynków. Wśród nich najbardziej popularne są te wykończone tynkiem elewacyjnym. 

Istnieje wiele rodzajów tynków elewacyjnych. Każdy z nich ma swoje unikalne właściwości. My tym razem przyjrzymy się tym, które wykazują naturalną ochronę przed atakami ze strony mikroorganizmów w postaci glonów oraz grzybów.

Glony i grzyby to mikroorganizmy występujące w milionach gatunków. O ich obecności na elewacji świadczą naloty, głównie od strony północnej i północno-zachodniej o kolorach czarnych, zielonych, bordowych i  szarych. Często zabrudzenia te można łatwo pomylić ze zwykłymi zabrudzeniami atmosferycznymi.

Aby doszło do skażenia elewacji glonami oraz grzybami musi zaistnieć kilka czynników. Po pierwsze, zarodniki tych mikroorganizmów muszą znaleźć się na naszej elewacji. Nie jest to jednak trudne, gdyż znajdują się one bezpośrednio w powietrzu którym oddychamy. Są więc roznoszone przez wiatr. Kolejnymi czynnikami są ciepło i wilgoć.

Wilgoć na elewacjach pojawia się z kilku powodów. Może wynikać z błędów projektowych i wykonawczych. Uszkodzona rynna, niepoprawne rozwiązania w sferze cokołowej, brak odpowiednio wykonanych obróbek blacharskich, zawilgocenia w strefie nadokiennej, to tylko niektóre z przyczyn. Stosowane powszechnie warstwy izolacyjne ścian, niedostosowane do strat energetycznych budynku, również przyczyniają się do utrzymania stanu permanentnej wilgotności na elewacji. Niedostateczna grubość termoizolacji powoduje nie tylko przenikanie zimna do wnętrza budynku, ale także wydostawanie się ciepła na zewnątrz. Podgrzewana i zawilgocona pod wpływem różnicy temperatur ściana jest idealnym miejscem bytowania mikroorganizmów.

Do czynników wpływających na rozrost grzybów i glonów należą więc:

  • błędy projektowe i wykonawcze, także nakładanie tynków i farb w nieodpowiednich warunkach pogodowych
  • nieodpowiednie materiały wykończeniowe elewacji, np. o zbyt dużym współczynniku absorbcji wody
  • nieprawidłowa eksploatacja budynku- brak regularnego mycia
  • istniejąca wokół budynku szata roślinna
  • czynniki pogodowe- częstość występowania w danym regionie opadów
  • chropowata powierzchnia ściany

Niektóre rodzaje tynków elewacyjnych są idealnym miejscem służącym rozrostowi koloni mikroorganizmów, a inne są dla nich środowiskiem w którym ich funkcjonowanie jest bardzo utrudnione a czasem wręcz niemożliwe.

Pierwszym tynkiem odpornym na ataki glonów i grzybów jest niewątpliwie tynk mineralny. Tynki mineralne, kiedyś były praktycznie jedyną formą otynkowania budynku. Obecnie są wyparte przez tynki akrylowe czy silikonowe. W tynkach mineralnych spoiwem jest wapno i cement, wzbogacone o kruszywo w postaci najczęściej piasku kwarcowego. To właśnie dzięki zastosowaniu wapna tynk ten wykazuje naturalną barierę przed mikroorganizmami w postaci zasadowego pH, w okolicy 12. Dodatkowo jest paroprzepuszczalny co dodatkowo wpływa na ograniczony porost grzybami czy glonami. 

Drugim tynkiem, który wykazuje podobne właściwości jest tynk silikatowy. Spoiwem w tym tynku jest potasowe szkło wodne z dyspersją żywic akrylowych. W tym przypadku potasowe szkło wodne odpowiada za podwyższone pH tynku, który podobnie jak przy tynku mineralnym, chroni go przed atakiem glonów i grzybów. Dodatkowo zastosowane w tynku pigmenty nieorganiczne sprawiają, że ewentualne mikroorganizmy nie mogą znaleźć sobie w tynku pożywki niezbędnej do wzrostu. 

Pozostałe rodzaje tynków wykazują mniejszą lub większą odporność na ataki mikroorganizmów. Istnieją oczywiście metody ochrony przed nimi w postaci impregnacji elewacji lub naniesienia innych preparatów spowalniających ich zrost. 

 

tynk

Rodzaje i właściwości szyb. Elewacje szklane.

biuro@centrumuslugczyszczenia.pl                  tel. 570 890 860

Rodzaje i właściwości szyb. Elewacje szklane.

Szkło to bardzo powszechna forma wykonania elewacji budynków, zwłaszcza o charakterze biurowym lub handlowo-usługowym. Jednak to co z pozoru wydaje się być zwykłą szybą rzeczywistości może być wielowarstwową, skomplikowaną formą materiału budowlanego o różnorakich właściwościach. 

Poniżej kilka najczęściej spotykanych rodzajów szyb elewacyjnych.

Szyba zwykła- jest wykonywana ze szkła typu float. Odznacza się ono powierzchnią bardzo gładką, bo wypolerowaną. Prócz tego jest bardziej elastyczne i wytrzymałe od dawniej stosowanego szkła okiennego. Wadą takiej pojedynczej szyby jest bardzo kiepska izolacyjność cieplna. Zaletą zaś – doskonała przezroczystość (co najmniej 82%).

Szyba ciepłochłonna- popularnie nazywana thermofloat, ma jednostronnie na całej powierzchni napyloną powłokę z tlenków metali szlachetnych. Ta warstewka metalu jest dość miękka. Znajduje się jednak w środku szyby zespolonej. Nie ma więc obawy, że ulegnie uszkodzeniu np. przez zarysowanie. Powłoka odbija do wnętrza pomieszczeń ciepło wypromieniowane z grzejników i żarówek, a także wydzielane przez ludzi, zwierzęta oraz przedmioty. Szybę tę umieszcza się w zestawie od strony pomieszczenia. Jej zalety to zmniejszenie strat ciepła nawet o 30% (w stosunku do zwykłej szyby) oraz ograniczenie zjawiska kondesacji pary wodnej w wyniku podwyższenia temperatury szyby. Wady natomiast to ograniczenie ilości światła docierającego do wnętrza, nawet o 25%, i dość wysoka cena.

Szyba dźwiękochłonna- jest po prostu znacznie grubsza, a zarazem cięższa od standardowej. Przy większej masie tłumienie dźwięków jest lepsze. Może być ze szkła zwykłego, hartowanego lub laminowanego (dwie tafle lub więcej, połączone folią PVB – poliwinylowo-butarylow butarylową). Właściwie w każdym oknie jedna z szyb powinna być grubsza od drugiej przynajmniej o 50%, bo wtedy będą tłumione dźwięki o różnej częstotliwości. Zwykle oprócz szyby o standardowej grubości 4 mm stosuje się szybę 6-mm lub 8 mm. Wprawdzie zestaw szyb o grubościach 6 i 10 mm o wiele skuteczniej tłumi hałas, ale jednocześnie wymaga zastosowania solidniejszej ramy i zawiasów, a to powoduje istotny wzrost kosztów (ponad 15%).

Szyba bezpieczna- ma chronić ludzi przed poważnymi obrażeniami, jeśli ulegnie rozbiciu. Stosuje się szkło hartowane (rozpada się na drobne kawałki o tępych krawędziach, np. niektóre szyby w samochodach), laminowane, klejone żywicą lub zbrojone siatką z drutu (po rozbiciu szyby te nadal stanowią jeden element). Stopień wytrzymałości tych szyb określają klasy O1, O2 – chroniące tylko przed zranieniem – oraz P1, P2 – bardziej odporne na zniszczenie i stanowiące pewne utrudnienie przy próbie ich sforsowania. Najpopularniejsze szyby bezpieczne (laminowane) są zbudowane z dwóch tafli szkła i jednej lub dwóch warstw folii PVB. Oznacza się je za pomocą odpowiednich kodów. Np. 33.1 to szyba klasy O2 zbudowana z dwóch tafli szkła, każda grubości 3 mm, i jednej warstwy folii, a 44.2 to szyba klasy P2 złożona z dwóch tafli 4-mm i dwóch warstw folii PVB. Szyby bezpieczne warto stosować szczególnie w świetlikach dachowych i w oknach nieotwieranych o dużej powierzchni. Zwykle powodują wzrost ceny okna o około 30%.

Szyba absorpcyjna- inaczej nazywana antisol. Pochłania część energii promieniowania słonecznego i dzięki temu chroni pomieszczenie przed przegrzaniem. Szyba absorpcyjna wykonuje się ją ze szkła float barwionego w masie. Przepuszczalność światła maleje do poziomu od 32 do 72%, zależnie od grubości i koloru szyby; dostępne są szare, brązowe, niebieskie, zielone. Trzeba jednak mieć na uwadze, że kolorowe szkło wpływa nie tylko na atrakcyjność elewacji, ale też działa jak kolorowy filtr i w dużym stopniu może zmienić wygląd wnętrza. Dobranie odpowiedniego koloru ścian, zasłon czy tapicerki na meblach może być wtedy nie lada wyzwaniem. Najbardziej neutralne jest szkło w kolorze szarym, ale nie zawsze pasuje ono do przyjętej koncepcji architektonicznej.

Szyba refleksyjna- inaczej nazywana reflex lub stopsol, to także szyba przeciwsłoneczna, jednak o innej zasadzie działania. Może być wykonana ze szkła zwykłego lub barwionego w masie, ale dodatkowo jest pokryta warstwą tlenków metali (lub metali szlachetnych, np. złota, dwutlenek tytanu). Innym rozwiązaniem jest naklejenie na szybę od strony pomieszczenia folii przeciwsłonecznej, która jednocześnie chroni szkło przed stłuczeniem. Warstwa refleksyjna działa jak lustro i odbija część promieniowania słonecznego, nie tylko zapobiegając przegrzewaniu się pomieszczeń, ale także w pewien sposób chroniąc dom przed złodziejami. Utrudnia bowiem ustalenie, co się dzieje wewnątrz. Na dodatek każde jej uszkodzenie lub uchylenie jest z daleka widoczne. Do wyboru są szyby bezbarwne, srebrne, szare, brązowe, zielone i niebieskie. Zastosowanie szyb przeciwsłonecznych zwiększa koszt okien o około 20%.

 

 

Kategorie

Rodzaje elewacji budynków

elewacja budynku

biuro@centrumuslugczyszczenia.pl                  tel. 570 890 860

Rodzaje elewacji budynków

Występuje wiele różnych rodzajów elewacji budynków. Podstawową funkcją każdej elewacji jest ochrona budynku przed szkodliwym działaniem warunków atmosferycznych. 

Rodzajów wykończenia elewacji może być mnóstwo, a ograniczać nas może tylko wyobraźnia i budżet. Najczęściej na fasadach spotkać można:

  • okładzinę drewnianą- dobrze i estetycznie wykonana elewacja drewniana nadaje budynkowi nowoczesny charakter, zwłaszcza, gdy jest ze smakiem wkomponowana w fasadę. Należy zwrócić jednak uwagę na rodzaj i zabezpieczenie wybranego drewna oraz jakość wykonania. Najczęściej stosuje się elewacje wykonane z drewna sosnowego, świerkowego, modrzewiu czy cedru. Niezwykle istotne przy tego rodzaju elewacji jest właściwe ułożenie desek elewacyjnych oraz zaimpregnowanie drewna.
  • płytki klienkierowe lub cegła klinkierowa- cegły klinkierowe powstają z mieszaniny kwarcu oraz glin wypalanych w temperaturze 1000 stopni C. Stanowią trwała i odporną na warunki atmosferyczne formę wykończenia elewacji budynku. Klinkier charakteryzuje się niską nasiąkliwością i dużą mrozoodpornością. Jednak istnieje ryzyko wystąpienia na fasadzie tego rodzaju wykwitów wapiennych. Jest to jednak zjawisko w pełni naturalne, przed którym uchronić nas może odpowiednia impregnacja.
  • siding- ten rodzaj wykończenia elewacji swój rozkwit przeżywał w latach 80. Zewnętrzną warstwę sidingu stanowił panel wykonany PVC. Rozmiary paneli sidingowych są różne, jednak ich grubość nie przekracza najczęściej 1,2 cm. Zapewnia dobrą odporność na warunki atmosferyczne i jest stosunkowo twardy, ale lekki zarazem. Idealnie sprawdza się zatem przy remontowaniu starego budynku, gdyż nie obciąża mocno jego konstrukcji. 
  • płyty HPL, panele elewacyjne- panel ten składa się z kilku lub kilkunastu warstw papieru impregnowanego żywicą poliuretanowo-akrylową, łączonych ze sobą pod dużym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze. Stanowią jedno z najnowocześniejszych form wykonania elewacji. Są często spotykane w nowoczesnym budownictwie, zwłaszcza na budynkach biurowych lub handlowo-usługowych. Z reguły są odporne na czynniki atmosferyczne, rozpuszczalniki i promieniowanie UV.
  • tynki- najbardziej popularna forma wykończenia zewnętrznej ściany budynku. Rodzajów tynków elewacyjnych jest mnóstwo, a każdy charakteryzuje się swoimi unikalnymi właściwościami fizyko-chemicznymi. Właściwości tynków zależą od użytego w nich spoiwa. Rozróżniamy tynki mineralne, akrylowe, silikatowe, silikonowe, silikatowo-silikonowe. Występują także tynki hybrydowe, z różnymi dodatkami, które dodatkowo nadają tynkom pożądane właściwości
  • elewacje szklane
  • elewacje ceglane. 
elewacja budynku